“Fjárkúgun” á öldruðum í skjóli bæjarstjórnar

Í mars og apríl var töluvert fjallað um málefni íbúa í Boðaþingi. Þeir fóru í mál við Naustavör, sem er dótturfélag Sjómannadagsráð sem á og rekur Hrafnistu í Boðaþingi. Það er með ólíkindum að fylgjast með þeim fréttum sem þaðan berast. Efir að málaferlum lauk, með sigri íbúa, hefur íbúum verið sagt upp samningum og kostnaður íbúanna einfaldlega hækkaður.
„Þetta gera menn ekki“ sagði skáldið eitt sinn og ætla ég að gera þau orð að mínum. Það er nefnilega ekki hlaupið að því að finna sér nýtt leiguhúsnæði eins og markaðurinn er í dag. Þannig að íbúar hafa því lítið val, heldur en að borga enn hærri leigu. Leigan er nú þegar töluvert hærri en á almennum markaði, auk þess sem greiða þarf sérstaklega fyrir hina ýmsu þjónustu.
Þessi framkoma er með þvílíkum eindæmum að það full ástæða er fyrir bæjaryfirvöld að skoða í hvaða farvegi þessi mál eru og einnig hvort að þessi framkoma sé í sama anda í Hrafnistu. Kópavogsbær er með samning við Hrafnistu varðandi ýmsa þjónustu sem veitt er í félagsmiðstöðinni í Boðaþingi. Þetta eru íbúar í bænum sem eru að sækja í þjónustu sem byggð var á þessum stað í samvinnu við Kópavogsbæ. Þess vegna verður bæjarstjórn að skoða hvað sé þarna að eiga sér stað.
Ekki má sitja með hendur í skauti og bíða efir að íbúar séu líkt og neyddir til að reiða fram meira fé, eða eins og einn íbúinn kallaði það í viðtali við kvennabladid.is „þetta er ekkert annað en fjárkúgun“  Við þessu á Kópavogsbær að bregðast og tryggja að öldruðum sé búið áhyggjulaust ævikvöld í Boðaþingi.

Blandaður búskapur

Eitt af því sem ég mundi vilja sjá Kópavogsbæ gera meira af er að skoða í hvert skipt mjög ítarlega hvort það gæti verið möguleiki á að kaupa þjónustu utanfrá áður en það auglýsir starf eða hvort það er möguleiki á að hagræða innan sveitarfélagsins.  Því oft er kostur að kaupa þjónustu í þau verkefni sem þarf að gera hverju sinni og það er ekki allt verið að framkvæma þjónustu og starfsánægju könnun.  Það er ekki alltaf verið að gera úttektir á einstökum verkefnum. Þetta starf verkefnastjóra er í mínum huga tilvalið til að kaupa tímabundna þjónustu til og þá er hægt að nota fjármagnið betur.  T.d.ef það þyrfti að auka tímabundið við sálfræðiþjónustu á sviðinu þá væri hægt að kaupa hana líka.  Núverandi meirihluti hefur verið svoldið í því að bæta við báknið.  Stundum án nokkurrar skoðunnar heldur aðeins gert vegna þess að það var í stefnuskrá framboðsins.  Það þarf að vera meiri fagmennska og minna fúsk hjá bæjarstjórninni í þessu en það hefur ekki batnað við komu Bjartar Framtíðar í bæjarstjórn þrátt fyrir boðskapinn.  

Bæjarstjórn sem tók jóðsótt í húsnæðismálum

Í allri þeirri umræðu sem á sér stað í þjóðfélaginu um hátt húsnæðisverð og lóðaskort er viðbúið að maður líti sér nærri og skoði hvað Kópavogur hefur verið að gera.  Það kannast margir við máltækið fjallið tók jóðsótt og það fæddist lítil mús.  Í Kópavogi má segja að fjallið hafi verið með jóðsótt í tæp þrjú ár en ekki enn hafi fæðst hús.  Í bæjarstjórn er húsfyllir af hæfileikaríkum einstaklingum með mörg orð og falleg, hver og einn gæti unnið ræðukeppni Morfís.  En það dugar einfaldlega ekki að sitja og ræða málin og setja fram fallegar hugmyndir en koma svo engu í verk.

Nú er svo komið að lóðaskorturinn er alger í Kópavogi.  Samkvæmt heimasíðu bæjarins eru einungis 18 lausar lóðir til umsóknar í öllum Kópavogi, þar af eru þrjár hesthúsalóðir, ein lóð undir atvinnustarfsemi og 14 einbýlishúsalóðir.  Aldrei á þessari öld hafa verið eins fáar lausar lóðir í Kópavogi og á sama tíma rýkur íbúðaverð upp og unga fólkið á einskis annars kosts en að leita í önnur bæjarfélög.  Það segir sig sjálft að þegar fermetraverð í íbúð slagar hátt í 600.000 þúsund krónur þá getur verið góður kostur fyrir ungt fólk að taka höndum saman og byggja par- eða raðhús.  Því ekki ráða allir við að fara beint í að byggja einbýlishús.  Unga fólkið hefur ekki tækifæri til að byggja í Kópavogi, þó svo að nóg sé til af landi, heldur þarf það að leita annað og er það á ábyrgð núverandi meirihluta bæjarstjórnar Kópavogs og engra annarra.

Þann 25. janúar s.l. voru  3 ár síðan bæjarstjórinn í Kópavogi skrifaði margra orða grein á bls. 27 í Morgunblaðinu.  Þar skrifar hann um hagsæld Kópavogs og ábyrga húsnæðisstefnu, sem sýnir að hann þekkir vel til.  Við þessum fróðleik tók hin nýkjörna velmælandi bæjarstjórn,  sem kosin var í maí 2014 og settist niður fljótlega eftir kosningar, ræddi málin og skipaði nefnd um húsnæðismál.   Nefndin setti svo fram fullt af flottum hugmyndum en engar raunverulegar aðgerðir hafa fylgt.  Ein hugmyndin breytti Kópavogsbæ í lánastofnun sem lánar með engum vöxtum til sérvalinna Kópavogsbúa, sem reyndar stenst ekki lög en er fallegt á pappír.  Ef fram fer sem horfir verður þetta fyrsta bæjarstjórnin í sögu Kópavogs sem tekst að gera akkúrat ekkert í húsnæðismálum sem stenst lög.  Það er afrek.

En hvað er til ráða?  Það er t.d. hægt að brjóta land sem við þegar eigum og er þegar skipulagt uppi í Vatnsenda og úthluta undir par-og raðhús, fjórbýlishús, fjölbýlishús, blokkir og einbýlishús.  Jafnvel væri hægt að úthluta lóðum  til leigufélaga sem, með samkomulagi við bæinn, skuldbinda sig til að miða leiguverð við ákveðna upphæð á fermetra.  Sama hátt gæti Kópavogsbær haft við önnur félög sem myndu skuldbinda sig til að selja á ákveðnu fermetraverði beint til einstaklinga.  Eins gæti Kópavogur haft frumkvæði að því að stofna félag til að byggja, selja eða leigja íbúðir.  Félag sem ekki væri rekið í hagnaðarskyni.  Hægt væri að gera það og fleira  t.d. í samvinnu við lífeyrissjóði.  Það er fullt af lausnum.  Nú er nóg komið af því að „taka samtalið“ og kominn tími á aðgerðir.

grein í Kópavogsblaðið sem kom út 16. febrúar 2017

Ekkert Framkvæmdaráð sama sem ekkert eftirlit

Eitt af því fyrsta sem núverandi meirihluti í Kópavogi gerði var að leggja niður Framkvæmdaráð.  Það þótti mér mjög sérstök ákvörðun og nær hefði verið t.d. að fella hafnarstjórn þar inn ef hugsunin hefur verið að spara í nefndarkerfinu og gera frekari breytingar sem ég ætla ekki að ræða hér.  Eitt af verkefnum Framkvæmdaráðs var að fá inn á borð til sín stöðu framkvænda og kalla eftir upplýsingu varðandi áform um uppbyggingu.

Greinlegt að búið er að vinna í lóð án þess að hægt sé að finna á vef
 bæjarins að nokkur umsókn hafi verið lögð inn til Kópavogsbæjar.

Þetta hefur ekki verið gert í þann tíma sem núverandi meirihluti hefur verið að störfum.  Að minnstakosti hef ég ekki fundið það í fundargerðum.

Nú er svo komið að það eru enn einhverjar lóðir undir húsnæði á lausu í Kópavogi og er hægt að finna þær á heimasíðu Kópavogsbæjar.  Það getur verið að það sé eitthvað síðan þessar upplýsingar voru uppfærðar án þess að ég þori að fullyrða það. Leiðinlegt er að það vantar auðvita í flóruna fjölbreyttara húsnæði. Ekki bara  einbýlishús. Þetta eru þó nánast einungis stórar einbýlishúsalóðir sem núna standa til boða.

En það er þó gott er nægt framboð af þeim. Þó svo að margar hafa þann möguleika að bærinn breyti skipulagi og þétti byggð og bjóði upp á fjölbreyttara húsnæði í góðum hverfum. En það er önnur saga.  Það sem er ekki eins jákvætt að það er verið að reyna selja eina eina flottustu lóð í Kópavogi sem var úthluta fyrir nokkrum árum.  En það er hægt að finna þessa lóð á fasteignavef inn á visir.is  Ef að Framkvæmdaráð væri starfandi væri löngu búið að óska eftir skýringum á þessu og jafnframt óska eftir úskýringum á þessum grjóthleðslum og hvað hefur verið gert á lóðinni og hvort áform séu uppi um að byggja.  Þessi lóð hefur verið of lengi til sölu til þess að gera ekki neitt.  Það eru ekki nema rúm 2 ár í kosningar.  Upp á tærnar!

Ekki gera ekki neitt í Kópavogi!

Stjórnarformaður Bjartar framtíðar Margrét Marteinsdóttir lét hafa eftir sér á vísir.is að það væri svo mikil friður í Kópavogi núna eftir síðustu sveitarstjórnarkosningar og Kópavogsbúar væru svo ánægðir ef þeir yrðu spurðir.  

Það er greinilegt að hún er hætt á fréttastofu RÚV og ekki lengur á Kópavogsvaktinni.  Því þetta er alrangt. Vissulega hefur nánast ekkert verið að gerast. En ég minni á að það er tvennt sem þessi meirihluti sem Björt framtíð situr í Kópvogi hefur reynt að gera og þá hefur ekki ríkt mikill friður.  Það er fluttningur á bæjarskrifstofunni  og skipulagsbreytingar í Furugrund 3.  Þar sem íbúar er mjög ósáttir.  Þá er brugðið til þess að gera það sem Björt framtíð gerir best.  Að gera ekki neitt!

Og það eru í fleiri málum sem Björt framtíð hefur ásamt Sjálfstæðisflokknum ákveðið að gera ekki neitt í Kópavogi.

Glaðheimar -Hesthús Enn hefur ekki verið samið við alla eigendur hesthúsa í Glaðaheimum.  Því standa en 3 hesthús í Glaðheimum.  Vandamálið hverfur ekki þó að það sé ekki gengið í verkið.

Sorpa - Endurvinnslustöðin Dalvegi
Eftir að hafa verið með eina bestu aðkomu að endurvinnslustöð á höfuðborgarsvæðinu í nokkra dag. Þá var ákveðið að gera ekkert í málefnum er varðar eignarhald á landinu og minka frekar stöðina um rúmlega 400m2. Vandamálið hverfur ekki þó að það sé ekki gengið í verkið.

 Þríhnjúkar
Eitt alherjar grín að verða. Aðilar koma að máli við bæinn og fá 10 milljónir.  Þegar peningurinn er búinn.  Stofna sömu aðilar annað fyrirtæki og mala gull á ferðaþjónustu, Jafnframt er gengið á gæði sem bærinn býr yfir og gróflega á landið.  Enn er ekkert farið að gera er snýr að framtíðar hugmyndum. Vatnið verður að njóta vafans! Vandamálið hverfur ekki þó að það sé ekki gengið í verkið.

 Tennishöllinn
Sótt var um leyfi til að byggja við Tennishöllina fyrir rétt um ári síðan.  Björt framtíð tók málið í gíslingu.  Það væri ráð að leyfa lýðræðinu að virka og taka málið fyrir í bæjarstjórn Kópavogs. Hreint með ólíkindum að stjórnsýslan sé misnotuð svona. Vandamálið hverfur ekki þó að það sé ekki gengið í verkið.

Kársnes
Eftir að eigendum var gefið leyfi til að rífa þær byggingar sem stóðu á reitnum.  Er kominn tími til að fara taka á hlutum.  Kópavogsbær hefur tapað milljónum á því að þetta landsvæði stendur án bygginga, Vandamálið hverfur ekki þó að það sé ekki gengið í verkið.

Vatnsendi

Það mál hverfur ekki þó að það sé ekki rætt.  Björt framtíð verður að sína að það sé flokkur sem vil láta taka mark á sér.  Þó ekki væri nema að bærinn fari að ræða við þá aðila sem hlut eiga að málum. Vandamálið hverfur ekki þó að það sé ekki gengið í verkið. 

Það er afskaplega auðvelt að sitja í bæjarstjórn og gera ekki neitt.  Það er óhætt að segja að menn geta valið um hvort þetta á að vera þægileg innivinna.  Eða að kjörnir fulltrúar sinni þeim störfum sem blasa við og ganga í málin,  Ég hef sagt það áður og segi það enn einu sinni. Vandamálið hverfur ekki þó að það sé ekki gengið í verkið!